logo logo
  • تاریخ انتشار:‌ 1401/03/14
  • بازدید:‌ 103
  • چاپ

.


حضرت آیه الله جوادی آملی (حفظه الله تعالی ): او جانها را احیاء کرد و در پرتو احیاء جان، علوم الهی را احیاء کرد و خدا هم او را با امدادهای غیبی تأیید کرد و می کند و بکند انشاء الله تعالی... او اول ترس از مرگ را از طلاب گرفت، ترس از زندان رفتن، محروم شدن، تبعید شدن از حوزه ها را گرفت، ترس را ترساند که به حوزه علمیه راه پیدا نکند، ترس را ترساند که به دلهای اولیاء الهی راه پیدا نکند. مکتب «الا ان اولیاء الله لاخوف علیهم ولا هم یحزنون» را با سیره عرفانی و برهانیش پیاده کرد. نترسید و نترساند، نهراسید و نهراساند. بودند افرادی که می ترسیدند و می ترساندند. اما امام به میدان می آمد و مردم را به میدان رفتن دعوت می‌کرد، نمی ترسید و نمی ترساند. و می‌گفت نترسید. می‌گفت انسان زنده است برای اینکه به لقاءالله برسد. چه بهتر که با شهادت به لقاءالله برسد. این حیات را او در حوزه علمیه دمید. و قرآن محجور را قرآن مشهور کرده، سنت مستور را سنت مشهور کرد. دین محجور را دین مأنوس کرد، احکام الهی را با حکم الهی یکجا آشنا کرد و معروف کرد و پیاده کرد. به یک دست گوهر گرفت و با دست دیگر تیغ و با گوهر حوزه های علمی و مردم ایران و دیگر مردم مسلمانان جهان را روشن کرد و با تیغ قلم و بیان از این گوهر حمایت کرد. و اشتیاق شهادت را احیاء کرد و برای همه تثبیت کرد که جان آنست که فدای جانان شود و دین به از آن می ارزد که انسان برای او جان بدهد.