logo
  • تاریخ انتشار:‌ 2017/11/02
  • بازدید:‌ 266
  • چاپ
اخوت در پرتو محبت به حسین (ع)

اخوت در پرتو محبت به حسین (ع)

اخوت در پرتو محبت به حسین (ع) یا قدرت عشق به حسین (ع)

اخوت در پرتو محبت به حسین (ع) یا قدرت عشق به حسین (ع)

  1. پیغمبر خدا دست‏هاى خود را باز كرد و امام حسین را در آغوش گرفت ؛ یك دست خود را زیر گلوى حسین و دست دیگر را پشت سر  او نهاد و با گذاشتن لبان مبارکش را بر لبان نواده عزیزش،  آن را بوسید و فرمود : حسین از من و من از حسین ام ؛ أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ حُسَیْناً ؛  خدا دوست بدارد آن كسى را كه حسین را دوست داشته باشد[1].
  2. حسین (ع ) امام قلوب است و این محبت در عمق دل های هر مومنی قرار دارد ، شهادت امام نیز چنان حرارت و گرمایی در قلب های محبان حسین ایجاد کرده است که هرگز خاموش نخواهد شد؛ آنگونه که پیامبر اکرم (ص) فرمود: إنَّ لِقَتْلِ الْحُسَیْنِ حَرَارَةٌ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ لَنْ تَبْرُدَ أَبَداً .[2]
  3. محبت یکی از قوای ناشناخته الهی است و آنگاه که این محبت با حسین (ع) پیوند زده شود ، مشابهت روحی و خلقی را به دنبال دارد؛ محبت به حسین (ع) خلق و خوى انسان را متحول مى كند و بسیاری از نیکبختان و راست قامتان ، زندگی موفق خود را مدیون عشق و محبت به شهید کربلا مى دانند . در نگاه استاد شهید مطهری ، عشق نفس را تكمیل و استعدادهاى حیرت انگیز باطنى را ظاهر مى سازد . از نظر قواى ادراكى ، الهام بخش است و از نظر قواى احساسى ، اراده و همت را تقویت مى كند . عشق تصفیه گراست و روح را از بدی ها پاك مى كند و صفات رذیله ناشى از خود خواهى را از بین مى برد[3] . قدرت و سرعت محبت به سمت نامتناهی است و هیچ مرزی ندارد. هرچقدر محبت به کار گرفته شود ظرفیت آن توسعه پیدا می کند به شرط آنکه در جای خود مصرف شده باشد. بدیهی است با درنگ در این قدرت الهی عشق ، محبان حسین بن علی (ع) از گنجینه ای گرانسنگ و ظرفیتی بی مانند برخوردارند که معرفت به آن و استفاده مناسب از آن ، زندگی را برایشان لذت بخش و گوارا می سازد.
  4. یکی از ابعاد عشق به حسین (ع) محبت به خدا و محبت به مومنان است، زیرا  رسیدن به محبت خدا، از طریق محبت به ولی الهی است و قدم عملی آن محبت مؤمنین بر همدیگراست. این محبت آغازش از محبت بین مؤمنین است و به محبت اولیای الهی منتهی می شود و آنگاه به محبت خدا می رسد؛ بنابراین محبت به حسین(ع) نقطه آغازش از دوستی با مومنان است و آنگاه به محبت خدا منتهی می شود .
  5. مالك جهنى می گوید: روزى خدمت حضرت صادق(ع) بودم و در مقام ائمه و پیشوایان از اهل بیت پیامبر(ص) با خود مى‏اندیشیدم. حضرت صادق علیه السّلام رو به من نموده، فرمود:مالك! شما واقعا شیعه ما هستید خیال نكنى كه در باره فضل ما زیاد روى كرده ای، هرگز كسى قدرت ندارد حقیقت خدا و عظمت او را توصیف كند. «وَ لِلَّهِ الْمَثَلُ الْأَعْلى‏  ؛ و براى خدا، صفات عالى است». همین طور كسى نمی تواند حق مؤمن را بیان كند و حقوق او را به مقدارى كه خداوند لازم شمرده براى برادر مؤمنش ادا نماید. مالك! وقتى مؤمنین یك دیگر را مى‏بینند و با یك دیگر مصافحه مینمایند ، خداوند تا وقتى دست هاى آنها در دست یك دیگر باشد، آنها را مشمول لطف و مغفرت خود قرار می دهد و گناهان از ایشان فرو می ریزد تا از یك دیگر جدا شوند. در این صورت چی کسی می تواند مقام مؤمنى كه این مقام را در نزد خدا دارد وصف نماید؟!
  6. حماسه زیارت اربعین ، کانون اخوت و برادری مومنان است و ارادتمندان حسین بن علی (ع) باید یک حقیقت واحد شوند و هر قدر این رابطه شدیدتر شود ، صف مومنین همچون یک قلعه مستحکم غیرقابل نفوذتر می گردد. زائران اربعین با استفاده از ظرفیت قدرت عشق به حسین (ع) ، بر گشودن فضای انس و دوستی با سایر زائران حسینی و تلاش در کمک و دستگیری ایشان، در مستحکم کردن صف حسینیان بکوشند و بر پیاده کرده این فرمایش نبی خاتم (ص) از یکدیگر سبقت گیرند ؛ که فرمود: الْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ بِمَنْزِلَةِ الْبُنْیَانِ یَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضاً ؛ مؤمن براى مؤمن چون یك ساختمان و بنای واحد است، بخش‏هایى از آن بخش‏هاى دیگر را محكم مى‏سازد.

 

 

 

[1]  بحار الأنوار ،  ج‏43 ، ص  271 .  

[2]  مستدرک الوسائل، ج 10ص 318

[3]  جاذبه و دافعه على ( ع ) ، ص 26 تا 62